نامزد اصلح کیست

حمایت چهره های معروف از حسن روحانی

سال نو مبارک
نویسنده : محمد سعید رضائی - ساعت ٤:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/٢۸
 

 

طبیعت مادر انسان است و زندگی انسان به طبیعت و محیط زیست آن ،چنان گره خورده که بی طبیعت نه تنها بقای انسان بلکه وجود وی نیز شدنی و ممکن نیست. تأکید ایرانیان بر ارج و ارزش نهادن به طبیعت در اشکال مختلف چون هفت سین سفره، تأکید بر درختکاری و حفاظت و آبیاری آن، ایجاد بوستان ها و گلستان های کوچک و بزرگ، بهادادن و ارزش نهادن به آب و خاک و گیاه، نمونه هایی کوچک از اهمیت و ارزشگذاری ایرانیان به طبیعت است.

نویسنده در مقاله حاضر با اشاره به اهمیت طبیعت و طبیعت گردی به منظور تدبر در آیات آفاقی خداوند، دیدگاه اسلام را درمورد آئین های سنتی نوروزی بیان کرده است که با هم آن را ازنظر می گذرانیم.

● ضرورت تفکر در آیات الهی

دین اسلام همان گونه که آیین ها و فرهنگ های موجود در سرزمین عربستان را با تغییرات جزیی و پالایش، پذیرفته و یا حتی گاه همه آنها را به سبب درستی و سازگاری با حق و حقانیت تأیید و امضا کرده، بسیاری از آیین های ایرانی را پذیرفته و یا با پالایش و تغییراتی اندک آن را تأیید و امضا نموده است. ازجمله این آیین ها و رسومات می توان به آیین نوروزی و سیزده بدر اشاره کرد.

حضور در طبیعت و احترام و تقدیس آن نه تنها موردتأیید است بلکه آموزه های اسلامی و قرآنی، حضور در طبیعت و آشتی با آن و بلکه نگرش عبادی داشتن به آن را پذیرفته و تأیید کرده است.

اصولاً از نظر اسلام یکی از دو راه شناخت خداوند، به طبیعت ختم می شود که از آن به آیات آفاقی در برابر آیات انفسی یاد می شود.

در نگاه قرآن، همه هستی و ماسوی الله، آیات و نشانه های خداوند یکتا و یگانه ای است که آفریدگار، پروردگار و معبود همگان است. بنابراین هرچیزی در درون آدمی از بینایی و شنوایی گرفته تا جریان گردش خون و نظام پیچیده عصبی و تولیدمثل تا روح و روان آدمی، علامت و نشانه های ظاهر و روشنی است که انسان از راه آن می تواند به شناخت خداوند و خود دست یابد.

در بیرون از نظام انفسی و درونی انسان، نظام بیرونی است که از آن به «جهان» یاد می شود. هریک از پدیده های موجود در جهان، خود نشانه های روشن دیگری از حقانیت خدا و بیانگر توحید و یکتایی و یگانگی خداوند است. از این دست از نشانه ها در قرآن به عنوان آیات آفاقی یاد می شود. بر این اساس می توان گفت که افزون بر آیات کتبی و لفظی قرآن که خود نشانه های اعجازی از یکتایی و یگانگی خداوند است، در طبیعت و علم تکوین نیز دو دسته از آیات و نشانه های الهی وجوددارد که از آن به آیات انفسی و آیات آفاقی تعبیر می شود.

خداوند در آیات چندی از مردم می خواهد تا با تفکر و تدبر در آیات انفسی و آفاقی، شناخت درستی از خود و خدا یافته و از این راه به توحید محض دست یابند و در راه راست تکامل و تقرب الی الله قرار گیرند. ازجمله این آیات می توان به آیه ۵۳ سوره فصلت اشاره کرد که می فرماید: سنریهم آیاتنا فی الافاق و فی انفسهم حتی یتبین لهم انه الحق؛ ما به زودی آیات و نشانه های خود را در آفاق و جانهایشان نشان می دهیم تا برای ایشان روشن شود که خداوند، حق است.

تأکید خداوند بر تعقل، تبصر، تدبر، تأمل و مانند آن درباره آیات آفاقی وانفسی براین نکته اشاره دارد که حضور در طبیعت و کوه و دشت و دمن باید دارای جهت بوده و در راستای شناخت و کمال یابی انجام پذیرد. درحقیقت، طبیعت برای انسان به منزله کتاب دانشی است که وی را به بسیاری از حقایق پیدا و نهان آگاه می سازد.

ازنظر قرآن، طبیعت و آیات آفاقی آن، یکی از بهترین و کامل ترین راه های شناخت انسان از خود و خدا و درنتیجه نوعی عبادت و بندگی الهی است که می بایست به عنوان بخشی از آموزه های تربیتی و پرورشی بشر موردتوجه و تأکید قرار گیرد.

براین اساس، می توان گفت که روز طبیعت و دیگر آیین های نوروزی ازنظر اسلام و قرآن، یکی از راه های آشتی انسان با طبیعت و شناخت خود و خداوند یگانه هستی است.

مردم با حضور در طبیعت و تدبر در هریک از آیات و نشانه های آفریدگار می توانند به شناختی دست یابند که قرار گرفتن درست و راست در مسیر کمال را برای ایشان شدنی و ممکن می سازد. هریک از مؤلفه هایی که دشت و کوه و جنگل و رود و دریا را تشکیل می دهند، دربردارنده میلیون ها آیه و نشانه از عظمت و حکمت و قدرت الهی است که آدمی را به شگفتی وامی دارد.

از آن جایی که آیین های نوروزی دارای عناصر مهم و اساسی برای شناخت آیات آفاقی است، از سوی اسلام به عنوان آیین های پاک و راستین امضا شده و تأیید گردیده است. به ویژه آن که ایرانیان، نوروز را به عنوان روز رستاخیز زمین جشن می گیرندکه خود بیانگر رستاخیز نهایی و کلی طبیعت و بازگشت دوباره انسان به زمین در دورانی دیگر است.


 
comment نظرات ()
 
 
نویسنده : محمد سعید رضائی - ساعت ۳:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/٢۸
 

 
comment نظرات ()
 
 
نویسنده : محمد سعید رضائی - ساعت ٤:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/۱۳
 

بارز ترین عنصر مشترک بین شیعیان و اهل سنّت

 

 

آنچه که می توان از بیانات این خاندان استفاده کرد، باید معرّف همین خاندان باشد. وجود مبارک رسول گرامی (ص) را خدای سبحان در قرآن معرفی کرده، خود آن حضرت خودش را معرفی کرده، و وجود مبارک امیر مؤمنان (ع) هم آن حضرت را معرفی کرده.

● صاحب علم لدنی دانستن رسول اکرم (ص) از سوی قرآن کریم

در قرآن کریم، ذات أقدس له رسول اکرم را به عنوان صاحب علم لدنّی معرفی کرده. این بحث برای همه ما حوزویان و عزیزانی که در حوزه پر برکت کامیاران با تلاش و کوشش معلّمان و روحانیون بزرگوار آن منطقه تلاش می کنند، می تواند نافع باشد. خدای سبحان، رسول گرامی را به عنوان صاحب علم لدنی معرفی کرده است؛ این برای همه ما آموزنده است.

مستحضرید که علم را معمولاً به لحاظ موضوع و محمول و مسأله و مبادی تقسیم می کنند. یکی علم حکمت است، دیگری کلام است، دیگری فقه است، دیگری اصول است و همچنین تقسیمات دیگر.گاهی علم را به لحاظ معلّم تقسیم می کنند، که این علم را این شخص پیش کی یاد گرفت. البتّه همه علوم از ذات أقدس له است؛ نه تنها بر اساس ما ب کم م ن ن عمه فم ن الله (۱) هر نعمتی که هست از خداست؛ بلکه درباره علم بالخصوص ذات أقدس له فرمود: علّم النسان ما لم یعلم (۲). فرمود: خدای سبحان بشر را آموخت، علم به او یاد داد.

فراگیری ساده ترین تا پیچیده ترین مسائل علمی از ناحیه خدای سبحان

در مسائل ساده و پیچیده، همه را ذات أقدس له به خود ا سناد می دهد. در سوره مبارکه نحل فرمود: و الله اخرجکم م ن بطون امّهات کم لا تعلمون ش یئاً (۳). شما در زاد روز میلادتان چیزی نمی دانستید، و خدای سبحان چشم و گوش و دل به شما داد که مجاری ادراکند تا یاد بگیرید. بعد فرمود: این مسائل ابتدائی را که شما در اسناد و قباله هایتان می نویسید، اینها را هم ما به شما آموختیم:و لیکتب ب ینکم کات أ ب العدل کما علّمه الله(۴). حکم را خدا یاد داد، تنظیم سند را هم خدا یاد داد.

این حیوان های شکاری را که کسی تعلیم می دهد، خواه مرغ دست آموز را که پرواز کردن و صید کردن و بازگشت را به او یاد می دهند، یا کلب معلّم را که شکار کردن یاد می دهند؛ تعلیم حیوانات شکاری را خدا فرمود: ما به شما گفتیم چه جوری این حیوانات را دست آموز کنید که: تعلّ مونهنّ م مّا علّمکم الله(۵) این را در اوائل سوره مبارکه مائده فرمود، آن را در اواخر سوره مبارکه بقره فرمود. فرمود: ما به شما یاد دادیم که چگونه این حیوانات را دست آموز بکنید. هیچ چیز از خود انسان نیست !

● استناد همه کمالات به خدای سبحان

این نکره در سیاق نفی که می گویند مفید عموم است، یکی از موارد روشنش در همین سوره مبارکه نحل است. فرمود: و الله اخرجکم م ن بطون امّهات کم لا تعلمون ش یئاً. بعد در پایان سوره مبارکه بقره فرمود: در تنظیم اسناد، در قباله ها، توافق نامه ها، قولنامه ها ب العدل بنویسید: کما علّمهم الله؛ هم حکم را، هم اصل تنظیم را. در مسأله تربیت و تعلیم حیوانات دست آموز هم فرمود: آنچه را که شما به این حیوانات دست آموز یاد دادید، اینها صید کردند؛ برای شما حلال است: فکلوا م مّا امسکن.وقتی تعلیم حیوان شکاری مسبوق به تعلیم الهی است، وقتی تدوین یک قولنامه مسبوق به تعلیم الهی است؛پس معارف علمی وزین به طریق اولی ازاوست.

● تفاوت علم » لدنّی » و » غیر لدنّی »

بنابراین تمام علوم ما از ناحیه خدای سبحان است، این حرفی درآن نیست. امّا آنچه که در این شب های پر برکت مطرح است، آن است که ما یک معلّم خوبی داشته باشیم که از او بهتر در عالم نیست، و راه هم هست. آن تقسیم این است که علم یا ( لدنّی ) است، یا ( غیر لدنّی ). این علم لدنّی نظیر حکمت و فقه و اصول نیست که به لحاظ موضوع و محمول و مسأله و مبادی و مبانی تقسیم بشود. اگر این علم را انسان » لدن »، یعنی نزد، یعنی پیش خدا یاد گرفت؛ این علم می شود لدنّی. اگر پیش استاد و حکیم و متکلّم و فقیه و فلان مرجع یاد گرفت، همین علم حوزوی و دانشگاهی است.

این علوم حوزوی و دانشگاهی گاهی با آدم هست، گاهی نیست؛ گاهی با سهو و خطا همراه است، گاهی هم ممکن است در اواخر عمر از انسان گرفته بشود که: و م نکم من یردّ لی ارذل العمر ل کی لا یعلم م ن بعد ع لم ش یئاً (۶). کم نبودند علمای حوزوی یا دانشمندان دانشگاهی که در آخر عمر گفتند: ما هر چه خوانده ایم، همه از یادمان برفت ! آخرهای عمر از خواندن یک سطر فارسی هم عاجز بودند !! این هم در تاریخ خیلی ها نقل شده، هم خیلی ها را دیدیم.

 


 
comment نظرات ()
 
حضرت محمد(ص)؛ مظهر اعلای حق و محور صلح
نویسنده : محمد سعید رضائی - ساعت ۱٢:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/۱٢
 

حضرت محمد(ص)؛ مظهر اعلای حق و محور صلح

 

http://ramkal.persiangig.com/image/pic/mabaas.jpg

 

حضرت محمد(ص) پیام آور صلح و دوستی است، کاملترین انسان و در واقع اشرف المخلوقات است.

شهرت محمد (ص) به راستگویی و درستکاری چنان زبانزد همگان شده بود که " امین" لقب گرفت و همین صداقت و درستی توجه خدیجه دختر خویلد را جلب کرد و او را با سرمایه خویش برای تجارت به شام فرستاد، سپس چنان شیفته درستکاری "‌محمد امین" شد که خود برای ازدواج با وی پیشقدم شد.

نخستین نشانه‌های بعثت پیامبر در ۴۰ سالگی رؤیاهای صادقه بوده است، اما آنچه در سیره به عنوان آغاز بعثت مطرح است نزول فرشته وحی بر آن حضرت در غار حرا است.

پیام بنیادی اسلام، بازگشت به هدف مشترک پیامبران، یعنی توحید و یکتا پرستی بود ، باوری که ایمان بدان در آموزه ‌ای مشهور از پیامبر اکرم مایه رستگاری انسان دانسته شده است.

پیام رسالت حضرت محمد(ص) از آغاز پیامی جهانشمول بود . در برخورد با آداب و رسوم مردمان عرب، اگر چه قرآن در مقام ستیز با مظاهر ناپسند آن بر آمده و مثلاً حمیت اعراب پیش ازاسلام را "حمیه الجاهلیه" خوانده است، اما در برخورد با رسوم پسندیده و گاه مبتنی بر تعالیم آسمانی ، نقش اسلام ، جهت بخشی توحیدی و تصحیح انحرافها بود .

بیگانگان نبوغ سیاسی، قدرت سخنوری و مقام او به عنوان دولتمردی بزرگ را درک و فهم کرده اند ولی معدودی از آنها به درک این مطلب نایل شده اند که آن حضرت چگونه می توانسته است راهنمای دینی و معنوی انسانها باشد و چگونه زندگی آن حضرت می تواند سرمشق کسانی قرار گیرد که مشتاق طهارت و تقدس هستند.


 
comment نظرات ()
 
 



کد دعای فرج برای وبلاگ